Projects

Memories for Forgetfulness Elsewhere

View details by moving mouse over image
Mijn vingers jeukten om het zelfportret van Rubens zo echt mogelijk te schilderen met de techniek en materialen van die tijd. Maar nee, dit was niet de opdracht. De opdracht in samenwerking met Fotografen, Creative Retoucher en publiciteitsbureau is om aan de hand van het zelfportret van Rubens Rubens verrast/verbaasd naar de wereld te laten kijken en dit met een opvallende gelijkenis.
Dit doodsportret werd geschilderd op het moment dat het leven het lichaam van zijn vader verliet. 'Doodsportret van mijn vader', 35x47cm, olieverf op marouflage, collectie van de kunstenaar
'Vrienden van mijn vader'. Hapening tijdens de biografische tentoonstelling 'View from Inside' van vader en schilder Georges Teugels (1937-2007), samengesteld door Patrick Teugels. Tijdens de tentoonstelling werden de kunstliefhebbers die de tentoonstelling bezochten uitgenodigd om te poseren met het verzoek om niet te poseren, neutraal en om het volgende te visualiseren: "Je ziet iets heel ergs voor je ogen gebeuren en je bent niet in staat om iets te doen". Daarna werden ze één voor één gespiegeld geschilderd.
'Ervaringen'. Dit schilderproject, voorafgegaan door interviews over hoe zij het leven hebben ervaren, start in 2018 met 80-plussers, oorlogskinderen die ons veel te vertellen hebben over hun meest opvallende gebeurtenissen, trauma's, het ouderschap als kind en welk advies ze kunnen geven aan toekomstige generaties.
Kunst- en cultuurproject 'Palet van het Verzet'. Vrouwen in het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog'. De oorlog heeft geen vrouwengezicht.' (gebaseerd op het gelijknamige boek van Svetlana Aleksijevitsj). Mijn wens is om deze vrouwen een gezicht en een stem te geven. Bovendien is het een onderbelicht thema. In eerste instantie associeert ons collectieve geheugen oorlog niet met vrouwen in het verzet en de cruciale rol die zij daarin hebben gespeeld. Vrouwen als Spil "managers" van het verzet. Vrouwen in het verzet zijn lange tijd onderbelicht geweest. Ook na de oorlog zien we dat veel vrouwen nauwelijks de erkenning kregen die ze verdienden, anderen niet. Veel mannen hebben hun geschiedenis gekaapt. Samen vertellen ze het niet-heroïsche verhaal van de oorlog, dat ontbreekt in eerdere getuigenissen van veteranen. Op de vraag waarom juist die vrouwen worden geschilderd en geen andere, is het antwoord vrij eenvoudig. Hangt af van het beschikbare beeldmateriaal en de zeer actieve rol die ze speelden. Dertig verzetsvrouwen tijdens WOII schilderkunstig op ware grootte geportretteerd. En de tentoonstelling moet qua toeschrijving zo volledig mogelijk historisch correct zijn. Elke vrouw verdient een wetenschappelijke biografie.

Reacties zijn gesloten.